Een rekenvoorbeeld deelt de aanschafprijs door de opbrengst van een jaar. In de praktijk spelen meer dingen mee. Dit zijn de verschillen die het rapport en de andere bronnen zelf noemen.
Wat leveranciers rekenen voor teruglevering, zie je bij terugleverkosten per leverancier in 2027, en de regels erachter staan in het dossier Salderen. Hoe je batterij zijn werk doet, bepaalt ook de sturing: zie thuisbatterij slim sturen.
De instellingen kloppen niet altijd
In de proef veranderde bij minstens twee batterijen het algoritme tussentijds. Het rapport schrijft dat daardoor ongemerkt een niet-rendabele inzet is ontstaan, en dat de energiekosten bij drie woningen met batterij juist toenamen. Een rekentool laat de batterij altijd goed werken. Wat bij leveranciers de sturing bepaalt, staat bij slim sturen.
Onderweg gaat stroom verloren
Bij batterijen die ook handelden, zag CE Delft een verlies van zo'n 15 procent. Daardoor werd de netto uitwisseling met het net in twee van de drie getoonde opstellingen juist groter in plaats van kleiner (paragraaf 2.2.2). Dat verlies hoort bij elk voorbeeld, maar zit niet in elke verkoopberekening.
De huishoudens zijn niet gemiddeld
De twee opstellingen met alleen eigen zonnestroom zijn een gemiddeld huishouden (3.600 kWh) en een uitzonderlijk groot huishouden (11.000 kWh). Een huishouden dat daartussen zit, kan hier niet uit worden afgeleid. Bakker, die kwartierdata van meer dan 1.300 huishoudens bekeek, schrijft dat je nooit meer kunt besparen dan je 's avonds en 's nachts verbruikt (Bright, 9 juni 2026; het onderzoek zelf konden we niet openen).
De proef is gebouwd voor salderen
Het rapport rekent achteraf uit wat de batterijen zonder salderen hadden gedaan, terwijl hun algoritme op salderen was ingesteld. CE Delft verwacht dat de inzet na het einde van salderen verandert: eigen zonnestroom opslaan wordt belangrijker en handelen minder. De stand van zaken bij salderen staat bij salderen stopt in 2027.
Handelen is niet toekomstbestendig
Het rapport schrijft dat de balanceringsmarkten nu ongeveer 90 procent van de inkomsten van batterijen vormen en dat die in 2030 naar verwachting nog 10 tot 20 procent zijn. De inkomsten dalen doordat er meer batterijen bijkomen, en door de energiebelasting die na salderen bij handel moet worden betaald (paragraaf 3.15). Radar noemt als verwachting dat die opbrengsten ongeveer met twee derde dalen. Het rapport zelf noemt dat getal niet.