Het belangrijkste risico is thermal runaway: een beschadigde of defecte cel warmt op, waardoor chemische reacties meer warmte geven, en dat proces houdt zichzelf in stand zolang er energie in de batterij zit. Daarbij komen brandbare en giftige gassen vrij, die kunnen ontbranden of soms explosief zijn (NIPV, 10 december 2024). De oorzaak kan elektrisch zijn (bijvoorbeeld overladen), mechanisch (beschadiging) of thermisch (een brand in de buurt). Fouten bij installatie of onderhoud, veroudering en fabricagefouten spelen ook mee.
Het NIPV schrijft dat de brand zichzelf lang kan volhouden en lastig te blussen is, en dat een batterij na het blussen opnieuw kan ontsteken. Vaak moet de brandweer de batterij uit de woning halen om het incident helemaal te stoppen.
Het type cel maakt verschil. Het NIPV schrijft dat LFP-batterijen (lithium-ijzerfosfaat) doorgaans stabieler en dus veiliger zijn dan NMC-batterijen (met nikkel, mangaan en kobalt), die een grotere energiedichtheid hebben. Beide typen worden in Nederland aangeboden, en volgens het NIPV gelden voor beide dezelfde veiligheidsvraagstukken.